Müşahidə haqqında
İzləmək, dinləmək və həyatı dilə çevirməyin etikası haqqında qısa esse.
Mətn
Mən izləyən birinin mövqeyindən yazıram. Soyuq müşahidəçi deyil — bu uydurmadır — amma diqqətin hörmət forması olduğunu və hörmətin də sərhədləri olduğunu öyrənmiş birisi.
Şəhər bunu öyrədir. Bakı eyni anda ucadan və yaxındır. İncə divarlardan mübahisələr eşidirsən; avtobusda kədəri, həyətdə sevinci görürsən. Sual heç vaxt nəyi gördüyün deyil — gördüklərinlə nə etdiyindir.
Nəsr mənim üçün o boşluqda başlayır: görməklə demək arasında. Məni dilə çevrilməmiş an maraqlandırır — bir şey baş verib, hələ hekayə olmayıb. Esselər həmin anda bir az daha qalmağın yoludur.
Müşahidə etmək sahib olmaq deyil. Hər mətn onun qaynaqlandığı insanlara və yerlərə borcludur. Bu borcu görünən saxlamağa çalışıram.